Εθνική Τραγωδία

Την ώρα που ετοιμαζόμουν να βάλω τις σκέψεις μου κάτω και να τις αποτυπώσω στο χαρτί, ακούω εμβρόντητος τον Έλληνα πρωθυπουργό να δηλώνει πως «Εμπιστεύεται τον ελληνικό λαό» την ετυμηγορία του οποίου θα ζητήσει σε Δημοψήφισμα!

Και εκεί που νομίζω πως έχω παγιδευτεί στο χρόνο και ζω επανειλημμένως τη «Μέρα της Μαρμότας», αρχίζω να αναρωτιέμαι εάν η επιλογή αυτή είναι πολιτικά ώριμη, πολιτική τρίπλα, υπεκφυγή από τις ευθύνες, σκυτάλη στην αντιπολίτευση να την μπλοκάρει και να προχωρήσουμε σε εσπευσμένες αλλαγές ή απλώς πολιτική ηλιθιότητα!

Σε τι καλείτε τη χώρα και το λαό σας κ. πρωθυπουργέ; Τι να επικυρώσουμε ή να καταψηφίσουμε; Όλα όσα έχετε ήδη εφαρμόσει εδώ και δύο χρόνια και όλα όσα θα είναι ήδη ζοφερή πραγματικότητα όταν θα γίνει το Δημοψήφισμα; Τι να επικυρώσουμε την ώρα που έχετε στήσει στο απόσπασμα τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, έχετε δολοφονήσει τη ζωντανή εργασία, έχετε στείλει τη χώρα 50 χρόνια πίσω; Γιατί σέρνετε την κοινωνία σε εθνικό διχασμό, γιατί μπλοφάρετε με τους Ευρωπαίους συνομιλητές σας που σας εμπιστεύθηκαν, γιατί οδηγείτε την επιχειρηματικότητα σε αφανισμό; Υπάρχει κάποιο κρυφό σχέδιο που ούτε οι πολιτικοί συνομιλητές σας δεν έχουν αντιληφθεί; Πόσο χοντρό παιχνίδι παίζετε (αι) σε βάρος της ίδιας σας της χώρας;

Και εκπλήσσομαι και με την στάση όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης με την άστοχη αντιμετώπιση των τραγικών προβλημάτων του τόπου εκμεταλλευόμενοι προς ιδία οφέλη τις καταστάσεις την ώρα που βαδίζουμε στο χείλος του γκρεμού.

Δεν ξέρω τι θα γίνει μέχρι την Παρασκευή με την ψήφο ή όχι εμπιστοσύνης ή μέχρι τον Δεκέμβριο ή τον Γενάρη για το Δημοψήφισμα –η έννοια του χρόνου είναι πλέον σχετική. Αναρωτιέμαι ωστόσο, πότε θα απαλλαγούμε από όλους όσους με τις τραγικές ιδιοτελείς συμπεριφορές τους έχουν φέρει την Ελλάδα σ’ αυτό το σημείο! Σε Εθνική Τραγωδία.