Τι θα γινόταν αν τα Logistics πήγαιναν διακοπές;

Καθώς οργάνωνα επιτέλους τις καλοκαιρινές μου διακοπές και συζητούσα με τον εξαιρετικό συνάδελφο Γιώργο Λυμπέρη (ευχαριστώ, φίλε, για την ιδέα), μας ήρθε στο μυαλό το σενάριο του τι θα συνέβαινε αν όλα τα logistics έπαιρναν ταυτόχρονα άδεια για μόλις μία εβδομάδα.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΜΑΝΩΛΙΑΔΗΣ

Υπάρχει ένα παλιό ρητό που λέει ότι «δεν εκτιμάς κάτι μέχρι να το χάσεις». Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα logistics.

Είναι από εκείνες τις λειτουργίες που, όταν όλα δουλεύουν σωστά, κανείς δεν τις σκέφτεται. Το γάλα βρίσκεται στο ψυγείο του σούπερ μάρκετ, το φάρμακο φτάνει εγκαίρως στο φαρμακείο, τα πρατήρια είναι γεμάτα καύσιμα, τα ανταλλακτικά βρίσκονται στο συνεργείο πριν καν ζητηθούν από τους πελάτες και το ηλεκτρονικό κατάστημα υπόσχεται παράδοση σε 24 ώρες και, ως διά μαγείας, το κουδούνι χτυπά την επόμενη μέρα.

Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι όλα αυτά απλώς συμβαίνουν. Η πραγματικότητα είναι πολύ λιγότερο μαγική και πολύ περισσότερο ανθρώπινη. Πίσω από κάθε προϊόν που κρατάμε στα χέρια μας κρύβονται δεκάδες άνθρωποι, εκατοντάδες αποφάσεις και χιλιάδες κινήσεις που συντονίζονται σχεδόν με χειρουργική ακρίβεια.

Το σενάριο όπως το φανταζόμαστε

Ας κάνουμε ένα πείραμα σκέψης: όχι μια απεργία οδηγών, ούτε απλώς μια στάση εργασίας στις αποθήκες, αλλά μια πραγματική καθολική παύση. Για επτά ημέρες, ολόκληρος ο κόσμος των logistics αποφασίζει να ξεκουραστεί. Demand Planners, Supply Planners, Buyers, Warehouse Managers, Pickers, Packers, Forklift Operators, οδηγοί, διανομείς, dispatchers, μεταφορικές, 3PL, ναυτιλιακές, τελωνειακοί πράκτορες, couriers, άνθρωποι των προμηθειών, ακόμα και εκείνος ο συνάδελφος που όλοι παίρνουν τηλέφωνο όταν όλα «κρασάρουν».

Ημέρα 1 – Δευτέρα: Δεν έγινε και τίποτα…

Η πρώτη ημέρα είναι σχεδόν ήρεμη:

• Τα ράφια είναι γεμάτα
• Οι αποθήκες έχουν ακόμη απόθεμα
• Τα εργοστάσια συνεχίζουν να λειτουργούν
• Τα e-shops εξακολουθούν να πουλάνε με ενθουσιασμό

Μόνο που…

• Καμία νέα παραγγελία δεν εκτελείται
• Κανένα φορτηγό δεν ξεκινά
• Κανένα container δεν εκτελωνίζεται
• Κανένα scanner δεν ακούγεται να κάνει το γνώριμο «μπιπ»

Οι περισσότεροι πελάτες δεν αντιλαμβάνονται τίποτα. Άλλωστε, έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε δεδομένο ότι όλα λειτουργούν

Ημέρα 2 – Τρίτη: Τα πρώτα σύννεφα

Τα τηλέφωνα αρχίζουν να χτυπούν:

• «Πού βρίσκεται η παραγγελία μου;»
• «Γιατί δεν ενημερώνεται το tracking;»
• «Μου είχατε πει παράδοση σήμερα»

Το Customer Service ψάχνει απαντήσεις.

• Το ERP γράφει “Released”
• Το WMS γράφει “Pending”
• Το TMS… δεν γράφει τίποτα, διότι δεν υπάρχει κανείς να οργανώσει τις μεταφορές.

Κάποιος προτείνει: «Δεν μπορεί να πάει ένας υπάλληλος με το αυτοκίνητό του;».

Είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι αρκετοί θεωρούν πως η εφοδιαστική αλυσίδα είναι κάτι ανάμεσα σε ταξί και υπηρεσία delivery

Ημέρα 3 – Τετάρτη: Ξεκίνησε το πανήγυρι   

Οι πρώτες ύλες αρχίζουν να τελειώνουν και οι επιπτώσεις γίνονται πλέον αισθητές:

• Οι γραμμές παραγωγής επιβραδύνουν
• Το “Just in Time” μετατρέπεται σε “Just… Too Late”
• Οι υπεύθυνοι παραγωγής ανακαλύπτουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η μηχανή, αλλά ότι δεν έχουν τι να βάλουν σε αυτήν

Τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια εμφανίζονται παντού:

• Στα νοσοκομεία αρχίζουν να λείπουν φάρμακα και αναλώσιμα
• Ασθενείς περιμένουν, χειρουργεία αναβάλλονται και οι γιατροί βρίσκονται σε ένταση
• Τα συνεργεία μένουν χωρίς ανταλλακτικά και οι ουρές των αυτοκινήτων για επισκευή μεγαλώνουν
• Οι οδηγοί σπεύδουν να γεμίσουν τα ρεζερβουάρ τους… και ένα επιπλέον μπιτόνι, για κάθε ενδεχόμενο
• Οι καφετέριες κάνουν οικονομία στους κόκκους καφέ. Μέχρι έναν φρέντο, και όχι cappuccino, για όλους

Και ξαφνικά, όλοι συνειδητοποιούν ότι η οικονομία δεν λειτουργεί με προϊόντα. Λειτουργεί με τα logistics

Ημέρα 4 – Πέμπτη: Η ψευδαίσθηση της αφθονίας καταρρέει

Τα ράφια αρχίζουν να αδειάζουν. Όχι επειδή επικρατεί πανικός, αλλά επειδή τίποτα δεν αναπληρώνεται:

• Το γάλα τελειώνει
• Τα εμφιαλωμένα νερά, τα αναψυκτικά και οι μπύρες εξαντλούνται
• Οι τροφές για ανθρώπους και κατοικίδια εξαφανίζονται
• Το αγαπημένο προϊόν λείπει. Καλοκαίρι χωρίς παγωτό;

Κάποιος αναρωτιέται: «Ποιος θα φανταζόταν ότι το γιαούρτι κάνει τόσο μεγάλο ταξίδι μέχρι να φτάσει εδώ;».

Η απάντηση είναι απλή: όλοι όσοι δουλεύουν στα logistics

Ημέρα 5 – Παρασκευή: Όλοι κινητοποιούνται μάταια

Όλοι προσπαθούν να αντιδράσουν. Είναι εντυπωσιακό πόσο γρήγορα αναζητούν λύσεις, χωρίς, όμως, κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα:

• Ο οικονομικός διευθυντής προτείνει να ενοικιαστούν μερικά φορτηγά
• Ο υπεύθυνος πωλήσεων καθησυχάζει τους πελάτες ότι «μέχρι τη Δευτέρα θα έχει λυθεί το πρόβλημα»
• Το marketing ανεβάζει στα social media περσινές φωτογραφίες με γεμάτες αποθήκες

Και ο άνθρωπος της αποθήκης, που συνήθως μιλάει λίγο, ρεμβάζει σε μια ξαπλώστρα στην παραλία, απολαμβάνοντας τον καφέ του.

• Χωρίς τηλέφωνα που χτυπούν κάθε πέντε λεπτά
• Χωρίς πίεση
• Χωρίς να ακούει τις διαρκείς απαιτήσεις που έπρεπε να είχαν ικανοποιηθεί σήμερα ή, ακόμα χειρότερα, χθες

Εμείς οι Logisticians καταλαβαίνουμε ότι ζει την πρώτη πραγματικά ήρεμη άδειά του

Ημέρα 6 – Σάββατο: Η κοινωνία ανακαλύπτει τα logistics

Τα δελτία ειδήσεων έχουν πλέον νέο θέμα.  Όλα τα τηλεοπτικά παράθυρα συζητούν για:

• Πρωτοφανείς ελλείψεις παντού
• Καθυστερήσεις στην αγορά
• Προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα

Ξαφνικά, όλοι μαθαίνουν νέους όρους:

• Lead time
• Cross-docking
• Safety stock
• Forecast accuracy
• OTIF

Και κάποιοι συνειδητοποιούν, με έκπληξη, ότι τα προϊόντα δεν τηλεμεταφέρονται από το εργοστάσιο στο ράφι.

Ανακαλύπτουν, επιτέλους, τα logistics

Ημέρα 7 – Κυριακή: Η μεγάλη αποκάλυψη

Μετά από μία εβδομάδα, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο:

• Τα logistics δεν είναι τα φορτηγά
• Δεν είναι οι αποθήκες
• Δεν είναι τα scanners
• Δεν είναι καν τα πληροφοριακά συστήματα

• Τα logistics είναι άνθρωποι. Άνθρωποι που:
• Λύνουν προβλήματα πριν καν εμφανιστούν
• Αλλάζουν δρομολόγια μέσα σε λίγα λεπτά
• Βρίσκουν χώρο εκεί όπου δεν υπάρχει
• Εξυπηρετούν πελάτες χωρίς εκείνοι να μάθουν ποτέ πόσες δυσκολίες προηγήθηκαν
• Λαμβάνουν εκατοντάδες μικρές αποφάσεις κάθε μέρα, ώστε όλοι οι υπόλοιποι να μπορούν να κάνουν… απλώς τη δουλειά τους

Η Δευτέρα που όλοι περίμεναν

Τη Δευτέρα το πρωί, οι άνθρωποι των logistics επιστρέφουν.

• Τα scanner ξαναρχίζουν το γνώριμο «μπιπ»
• Τα κλαρκ γεμίζουν ξανά τους διαδρόμους
• Τα WMS συγχρονίζονται με τους αποθέτες
• Τα φορτηγά βγαίνουν και πάλι στους δρόμους
• Τα containers ξεκολλούν από τα λιμάνια

Μέσα σε λίγες ημέρες, η αγορά επιστρέφει στην κανονικότητα. Και σχεδόν αμέσως, όλοι ξεχνούν ξανά ότι υπάρχει κάτι που λέγεται logistics.

Και όμως, ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του κλάδου μας: όταν λειτουργεί άψογα, γίνεται αόρατος

Επίλογος

Στον χώρο μας λέμε συχνά ότι τα logistics είναι σαν την καρδιά του συστήματος. Δεν την αισθάνεσαι όταν χτυπά φυσιολογικά. Εάν, όμως, σταματήσει έστω και για λίγα δευτερόλεπτα, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.

Το ίδιο ισχύει και για την εφοδιαστική αλυσίδα. Δεν βρίσκεται στα πρωτοσέλιδα, δεν διεκδικεί τα φώτα της δημοσιότητας και σπάνια ακούει ένα «ευχαριστώ». Και όμως, κάθε μέρα κρατά σε κίνηση εργοστάσια, νοσοκομεία, καταστήματα, επιχειρήσεις και, τελικά, την ίδια την κοινωνία.

Ίσως, λοιπόν, η καλύτερη αναγνώριση για όλους τους ανθρώπους των logistics να είναι μια απλή παραδοχή: ο πολιτισμός δεν κινείται μόνο με ιδέες και τεχνολογία. Κινείται πάνω σε παλέτες, φορτηγά, πλοία και αποθήκες, αλλά κυρίως στους ώμους των ανθρώπων που φροντίζουν να βρίσκεται το σωστό προϊόν, στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή.

Και αυτό, όσο κι αν φαίνεται απλό, είναι η δική μας ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ.

Φίλε μου Γιώργο, μήπως του χρόνου να λείψουμε δύο εβδομάδες;

Ο Λυκούργος Μανωλιάδης είναι Deputy General Manager στην ΔΙΑΚΙΝΗΣΗΣ