Εγκρίθηκε με ΚΥΑ το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Επικινδύνων Αποβλήτων

Η δημοσίευση της Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΦΕΚ Β 4326/2016) για την έγκριση του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Επικινδύνων Αποβλήτων (ΕΣΔΕΑ), αποτελεί την τρίτη μεγάλη θεσμική πρωτοβουλία της κυβέρνησης, στον τομέα των αποβλήτων, μετά την θέσπιση του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) – Προγράμματος Πρόληψης Δημιουργίας Αποβλήτων και των Περιφερειακών Σχεδίων Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ).

Η ολοκλήρωση του ΕΣΔΕΑ έχει ως πρώτη άμεση συνέπεια για την Ελλάδα την αποτροπή της χρηματικής κύρωσης των 3.000 ευρώ/ημέρα, που επιβλήθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στη χώρα μας, πριν προλάβει να εφαρμοσθεί.

Το ΕΣΔΕΑ ακολουθεί τις αρχές και τις κατευθύνσεις της Οδηγίας – Πλαίσιο για τα απόβλητα. Παράλληλα, καθορίζει τις κατευθύνσεις και τις προοπτικές διαχείρισης, έως το 2020, σύμφωνα με τις τάσεις που διαγράφονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σήμερα αναδεικνύονται με τη Στρατηγική «Ευρώπη 2020», την πρόταση για το 7ο Πρόγραμμα Δράσης για το Περιβάλλον και τον Οδικό Χάρτη για την αποδοτικότητα των πόρων.

Η εθνική πολιτική για τα απόβλητα αποτελεί, γενικότερα, τμήμα της εθνικής μας πολιτικής για την αειφόρο και βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας, η οποία αποσκοπεί στην διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος, της ανθρώπινης υγείας και της ευημερίας των πολιτών. Αποβλέπει επίσης στον κοινωνικό, οικολογικό μετασχηματισμό του παραγωγικού μοντέλου στη μετάβαση προς μια οικονομία των κοινωνικών αναγκών, που χρησιμοποιεί αποδοτικά τους πόρους, είναι φιλική στο περιβάλλον και στοχεύει στην αντιμετώπιση των αποβλήτων ως πόρου, στο πλαίσιο μιας Κυκλικής Οικονομίας.

Απώτερος σκοπός είναι η ολοκληρωμένη και ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων, ως πόρων και με τέτοιο τρόπο, ώστε να μειώνονται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία, καθώς και η θετική συνεισφορά στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.

Ιδιαίτερη σημασία για την επίτευξη αυτού του σκοπού έχει η πλήρης εφαρμογή της πυραμίδας ιεράρχησης των τρόπων διαχείρισης, με προτεραιότητα στην πρόληψη παραγωγής, ως βέλτιστη επιλογή, ακολουθούμενη από την προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση, την ανάκτηση ενέργειας και τέλος, την ασφαλή διάθεση, ως τελευταία επιλογή διαχείρισης.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει Περισσότερα από τον συγγραφέα